In de 12 jaar dat ik nu mijn praktijk heb, is mij iets merkwaardigs opgevallen.
Soms lijkt het wel of er zoiets als thema-weken bestaan: weken waarbij meerdere cliënten met dezelfde problematiek te maken lijken te hebben.

Afgelopen week was zo’n themaweek, waren er meerdere cliënten met een mooie gezin, een lieve partner, kinderen in diverse leeftijden. Mensen bij wie je niet direct aan eenzaamheid denkt.
Stuk voor stuk bemerkten ze dat ze zich af en toe eenzaam voelden. Gewoon overdag, tussen de mensen in. Een partner die op zijn telefoon hangt, kinderen die jou niet meer nodig hebben om ze te vermaken. De wereld draait door en jij zit er verloren bij. Langzaam bekruipt er jou een gevoel van… maakt het nog wat uit of ik hier wel of niet ben? Ik voel me eenzaam. Vaak is bijvoorbeeld (zinloos) eten een welkome vriend die jou uit de misère kan helpen. Je eet om een leegte op te vullen en ergens ben je geconditioneerd geraakt en onbewust gaan geloven dat (zinloos) eten je tijdelijk van het gevoel af helpt, maar tot de kern kom je niet.

Ik heb de overtuiging dat ons lichaam ons een signaal afgeeft, wanneer het tijd is voor een koerswijziging. Mensen zijn gewoonte dieren en we stappen niet gauw van een gewoonte af. Het voelt vertrouwd en ondanks dat we weten dat het (zinloos) eten ons niets meer brengt dan extra kilo’s, tuinen we er toch weer in. We zijn geconditioneerd. Door deze gevoelens niet weg te proppen, maar juist te luisteren naar deze hardnekkige, steeds terugkerende gevoelens kun je bij de kern komen.

Wat wil het lichaam je vertellen met dit gevoel? Dat het onze rol als partner/moeder/vader is om altijd klaar te staan en weg te moeten kwijnen in  eenzaamheid? Nee, het is een signaal dat je je verveeld. Tijd voor verandering. Alles is in beweging – en verandering is af en toe nodig!
Jij zit te wachten op iemand of meerdere personen, stelt je beschikbaar op, wacht af, wacht nog meer….En terwijl de anderen zich vermaken, hang jij de verveelde butler uit.

Hoe kunnen we dit stoppen?
  1. Bedenk waarom je de butler-rol op je neemt… zijn de kinderen echt nog zo klein dat je ieder stapje moet gadeslaan? Mag jouw partner ook gewoon lekker even in zijn bubbel zitten na het werk?
  2. Bedenk waar jij gelukkig van wordt. Een rondje lopen? Lekker op de bank een boek lezen? Waar krijg jij een grote grijns of een smile van oor tot oor van? Vul jouw tijd met dat wat jou gelukkig maakt. Je kwetst er niemand mee, behalve jezelf als je het niet doet.
  3. Neem afstand van de butler rol. Als ze je echt nodig hebben, hoor je ze wel. En tot die tijd ??? GENIET !!!
  4. En vindt je dat moeilijk? Maak dan eens een afspraak zodat we kunnen kijken of jouw meridianen nog wel in balans zijn. Veel emoties komen voort uit disbalans. Door de balans te herstellen, kun je weer opgetogen verder. 

Meer weten over de meridianen, gevolgen van een disbalands of het aanpakken van diepgewortelde gevoelens? Maak via deze pagina een afspraak!